Objawy porażenia przez Pythium spp.

Na podstawie obserwacji mikroskopowej, potwierdzanej izolacją na sztucznych podłożach z fragmentów porażonego ogórka, zidentyfikowano sprawców – organizmy grzybopodobne (lęgniowce) rodzaju Pythium. W tradycyjnej uprawie w glebie lub w substratach organicznych powodują one zgorzele siewek i infekują młode rośliny. W przypadku systemów bezglebowych atakują starsze rośliny – są sprawcami miękkiej zgnilizny korzeni i podstawy pędu ogórka oraz tzw. nagłego więdnięcie ogórka. Typowe objawy infekcji to zahamowanie wzrostu roślin, brązowe zabarwienie końców korzeni i więdnięcie rośliny w cieplejszych porach dnia (w ciągu nocy odżywają). Porażone rośliny żółkną i zamierają. Znaczenie patogenu wzrasta z roku na rok – na co wskazuje częstość występowania w próbach dostarczanych do Kliniki Chorób Roślin.

Warunki infekcji przez Pythium spp.

Do zakażenia może dochodzić przez cały rok. Latem najpoważniejszy problem stanowią gatunki ciepłolubne, natomiast zimą i wczesną wiosną gatunki preferujące niższą temperaturę, wśród których w próbach dostarczanych do Kliniki dominował gatunek Globisporangium ultimum, znany powszechnie pod dawną nazwą Pythium ultimum.

Globisporangium ultimum do infekcji wymaga chłodnego i wilgotnego podłoża (15-20°C), natomiast objawy na liściach nasilają się w upalne dni przy maksymalnej transpiracji. Rzadziej izolowany był patogen Pythium aphanidermatum, który wymaga wyższej temperatury podłoża (nawet 32–37°C). Zgniliznę korzeni powodują także gatunki z rodzaju Phytophthora należącego, podobnie jak rodzaj Pythium, do lęgniowców.

Zostało jeszcze 88% artykułu