Przy wyborze odmiany należy brać pod uwagę kilka czynników m.in. wymagania odbiorcy, typ obiektu do uprawy, sposób prowadzenia roślin, termin sadzenia, dostęp do siły roboczej.

Wymagania odbiorcy dotyczą np. długości owoców (długie, krótkie, średniej długości), wyglądu zewnętrznego (kolor skórki, z brodawkami lub bez, gładki, żebrowany), sposobu pakowania (w opakowaniach jednostkowych, w kartonach), trwałości pozbiorczej owoców. Odbiorcy przemysłowi (przetwórstwo) mogą mieć określone wymagania dotyczące jakości komory nasiennej. Na smak zwracają uwagę klienci na rynkach lokalnych.

Wojciech Wasiak
Wojciech Wasiak z firmy Rijk Zwaan

Jak podkreślał prelegent niebagatelną rolę w wyborze właściwej odmiany odgrywa termin sadzenia i typu obiektu uprawowego. Ogórki są wrażliwe na niedobory światła. Nie wszystkie odmiany nadają się więc do nasadzeń wczesnych i jesiennych.  Przy uprawie szklarniowej istotna jest także wysokość obiektu. Długość międzywęźli niektórych odmian wyklucza ich uprawę w niskich obiektach. Na wysokość plonów często wpływa także wyposażenie techniczne szklarni. Istotne są: dokarmianie roślin CO2 oraz możliwość utrzymania temperatury w podłożu uprawowym w przedziale 20-24°C.



Odmiany o silnym wigorze i przewadze cech wegetatywnych mogą być uprawiane zarówno metodą „na parasol”, jak i w systemie wysokiego drutu. Odmiany typowo generatywne najczęściej lepiej sprawdzają się w uprawach „na parasol”. Nie należy zapominać, że niektóre odmiany wymagają większego nakładu pracy. Związane jest to z wigorem roślin, poziom ich regeneracji  i zagęszczeniem. Przy prowadzeniu uprawy w systemie wysokiego drutu liczba roboczogodzin, w porównaniu do systemu „na parasol”, jest  średnio o 30% większa.

Zawsze warto skonsultować się ze specjalistą, który pomoże  optymalnie dobrać odmianę i uchroni przed błędami już na początku produkcji – podsumował W. Wasiak.