Odmiany ogórka do szklarni – co pokazano na Pikniku Ogórkowym w Grudziądzu

Odmiany ogórka typu midi pod osłony

Z odmian ogórka z asortymentu firmy Enza Zaden na pierwsze nasadzenia, przypadające w styczniu, Tomasz Nowak polecał głównie odmiany Melfi (E23M.2452) i Grummel, które tolerują słabsze warunki świetlne na początku sezonu. Te same odmiany sprawdzają się dobrze również w drugim cyklu uprawy ogórka.

Jak informował przedstawiciel firmy Enza Zaden, Melfi ma ważną cechę – wysoką odporność na wirus zielonej mozaiki ogórka (CGMMV – Cucumber Green Mottle Mosaic Virus), a także na parch dyniowatych (Cladosporium cucumerinum) oraz średnią odporność na mączniaka prawdziwego (Podosphaera xanthii). Owoce odmiany są ciemnozielone, z delikatnym żebrowaniem, o bardzo dobrej jakości i trwałości, dorastają do 21-24 cm. Roślina ma średnią siłę wzrostu i jest łatwa w pielęgnacji. Przy wczesnych nasadzeniach, gdy panują słabe warunki świetlne, Melfi ma zdolność do samoregulacji liczby zawiązków, bez opóźniania dalszego wzrostu i wiązania następnych owoców.

Owoce odmiany Grummel dorastają do 22-25 cm, są ciemnozielone, z żebrowaniem, o dobrej jakości i trwałości, odmiana daje wysoki plon wczesny. Rośliny mają wyrównany wzrost i niezbyt długie międzywęźla, wykazują średnią odporność na mączniaka prawdziwego.

Na późniejsze nasadzenia w pierwszym cyklu uprawy wybierany jest również dobrze znany już na polskim rynku ogórek Melen. W rejonie Grudziądza część ogrodników uprawia ogórki latem w tunelach nieogrzewanych, wówczas wybierają zwykle odmiany Grummel i Melen, które sprawdzają się w tym rejonie w takiej produkcji już od lat – mówił Tomasz Nowak.

Z innych odmian z oferty firmy Enza Zaden na letnie nasadzenia można jeszcze polecić ogórka odmiany Sultanit, który może być wówczas uprawiany nawet bez ogrzewania. W przypadku pierwszego cyklu zalecamy sadzenie od połowy lutego, gdyż ma większe zapotrzebowanie na światło. Sultanit, podobnie jak wspomniana wcześniej odmiana Melfi, ma wysoką odporność na GGMMV i podwyższoną tolerancję na czarną zgniliznę pędów i zawiązków (Didymella bryoniae). Owoce odmiany Sultanit mają 22-24 cm długości, są ciemnozielone z lekkim żebrowaniem, o dobrej jakości i trwałości. Odmiana ma międzywęźla średniej długości, mocny system korzeniowy, dobrze znosi wysokie temperatury.

Odmiany ogórka brodawkowego pod osłony

Z asortymentu ogórków brodawkowych (tzw. typ pickling) Tomasz Nowak polecał m.in. odmianę Bjorn, która jest chętnie wybierana do uprawy przez ogrodników z rejonu Grudziądza. Ma ona średnią odporność na wirus zielonej mozaiki ogórka (CGMMV). Owoce są długości 10 -12 cm, ciemnozielone, z gęstymi brodawkami, o wysokiej, „marketowej” jakości i dobrej trwałości. Roślina ma silny system korzeniowy, krótkie międzywęźla, tworzy po 2-4 owoce w węźle. Odmianę można uprawiać w obiektach ogrzewanych lub bez ogrzewania.

Kolejną odmianą tego typu promowaną przez firmę jest Grovik, podobny do odmiany Bjorn, ale o szerszym zakresie odporności, w tym z wysoką odpornością na wirus zielonej mozaiki ogórka (CGMMV) oraz podwyższoną tolerancją na sprawcę czarnej zgnilizny zawiązków i pędów rośli dyniowatych (Didymella bryoniae). Odmiana stabilnie plonuje, wiąże po 3 lub 4 owoce w węźle, owoce mają dobrą trwałość. Rośliny mają silny system korzeniowy i zrównoważony wzrost. Nadaje się do uprawy pod osłonami, z ogrzewaniem lub bez. Następną odmianą ogórka brodawkowego, polecaną przez firmę Enza Zaden, jest Erlend – o jaśniejszych owocach od Bjorna i Grovika, nadający się na zaopatrzenie rynku warzyw świeżych. Erlend bardzo dobrze plonuje – zawiązuje nawet po 3-4 ogórki na międzywęźlu. Nasiona tej odmiany w tym roku po raz pierwszy były dostępne komercyjnie i – jak informował Tomasz Nowak – ogrodnicy są z niej zadowoleni. Erlend ma stosunkowo jasne owoce, 10-12 cm długości, o dobrej trwałości po zbiorze. Można go uprawiać od końca stycznia do jesieni. Rośliny mają dobry wigor i krótkie, tzw. generatywne pędy boczne – co pozwala ograniczyć nakłady pracy na pielęgnację.