Podstawowym entomofagiem wykorzystywanym do tego celu jest Macrolophus pygmaeus. Doskonale sprawdza się wprowadzana interwencyjnie Encarsia formosa  (dobrotnica szklarniowa). W przypadku dużej presji szkodnika należy wykonać zabieg miejscowy lub jeśli to konieczne na całej plantacji preparatem Admiral, który jest całkowicie bezpieczny dla dziubałeczka.

Do monitorowania obecności mączlika stosowane są żółte tablice lepowe, które rozwiesza się nad roślinami. Osobnik dorosły szkodnika w sprzyjających warunkach żyje 53 dni. W niższej temperaturze i niższym nasłonecznieniu nie jest aktywny. W niekorzystnych warunkach pogodowych można go nie wykryć na tablicach lepowych i w związku z tym bardzo istotny jest regularny monitoring – podkreślała prelegentka. Rośliny powinny być lustrowane przynajmniej raz w tygodniu, najlepiej przez pracowników w trakcie prac pielęgnacyjnych. Jaja i młode larwy znajdują się w górnych częściach rośliny. Jaja składane są na spodniej stronie liści w miękkich tkankach liści. Przy bardzo dużej populacji można zaobserwować spadź na dolnych liściach rośliny.

Encarsia formosa dostarczana jest w postaci produktu EncarLine f – są to kartoniki zawierające spasożytowane larwy mączlika (puparia) do zawieszenia na roślinie. Entomofag ten rozwija się w temperaturze 15-18 °C, natomiast najbardziej aktywny jest w temperaturze powyżej 18°C. Składa jaja do wnętrza larw mączlika (w stadia rozwojowe L2, L3, L4) , które po 10-12 dniach zmieniają kolor na czarny. Potrafi spasożytować 50-100 larw mączlika ale niszczy ich znacznie więcej (około 300) w wyniku nakłuwania, odżywiając się nimi.  Populację stanowi 99% samic, które potrafią rozmnażać się dzieworodnie. Ślady aktywności E. formosa można zobaczyć pod lupą lub mikroskopu podłączonego do komputera. Po 4-5 tygodniach od introdukcji na niższych liściach powinny być widoczne czarne larwy. Na liściach pozostają puparia z widocznym otworem po wydostaniu się osobnika dorosłego.  Niestety ten owad jest bardzo wrażliwy na zabiegi chemiczne (także te na przędziorki), szczególnie na siarkę. W zbyt niskiej temperaturze E. formosa nie rozwija się w środku puparium.



E. formosa należy introdukować bezpośrednio po zauważeniu pierwszych osobników szkodnika w ilości 1,5-3 szt/m2, co dwa tygodnie, aż do momentu uzyskania kontroli nad populacją szkodnika. W ogniska występowania mączlika można wkładać kilka kartoników, w ilości 3-5 szt/m2, co tydzień. Saszetki powinny być rozwieszane około 50 cm poniżej wierzchołka roślin, czyli jak najbliżej młodych larw mączlika. Karty należy delikatnie rozdzielać wzdłuż perforacji – uważać żeby w trakcie rozwieszania nie uszkodzić pupariów.