Papryka w pojemnikach uprawowych – uprawa bezglebowa
Producenci papryki zajęci są produkcją jej rozsady i przygotowaniem tuneli do uprawy, w nielicznych – pokrytych podwójną, pompowaną folią – trwa już uprawa. W ostatnich latach coraz więcej osób interesuje się bezglebową uprawą papryki – powodem tego jest możliwość wyeliminowania problemu chorób odglebowych i zachwaszczenia, możliwość uzyskania wcześniejszego, większego i lepszego jakościowo plonu niż w uprawie tradycyjnej, a także zmniejszenie nakładów pracy na uprawę i ochronę plantacji.
Maty i pojemniki uprawowe
Najczęściej produkcja bezglebowa prowadzona jest w tzw. matach uprawowych, czyli długich (zwykle ok. 1 m), prostopadłościennych workach foliowych wypełnionych substratem uprawowym – najczęściej kokosowym lub kokosowo-torfowym, rzadziej torfowym. Podłoże jest zwykle skomponowane z odpowiednio dobranej przez jego producenta udziału drobnej i grubej frakcji kokosu (tzw. czipsów kokosowych). Pozwala zapewnić właściwe dla rozwoju korzeni stosunki powietrzno-wodne i odpowiednio trwałą strukturę, dzięki temu podłoże kokosowe można wykorzystywać nawet przez 3 sezony – jest to możliwe dzięki trwałej strukturze kokosu i możliwości jego ponownego nasączenia po przesuszeniu mat (torf po przesuszeniu nie chłonie ponownie wody).
Najnowszym rozwiązaniem jest uprawa bezglebowa w pojemnikach uprawowych, tzw. grow-potach, czyli otwartych z góry sześciennych workach foliowych (o boku 20 cm), wypełnionych podłożem kokosowym. W tych pojemnikach rośliny sadzi się już z mnożarce, a gdy osiągną odpowiednią wielkość, a w tunelach utrzymuje się odpowiednia temperatura przenosi się je i ustawia na stanowiskach uprawowych.
Początek uprawa papryki w pojemnikach
Grow-poty bardzo dobrze sprawdzają się w uprawie gatunków, u których produkcja rozsady trwa długo. Dobrze sprawdzają się więc w przypadku papryki. Produkcję rozsady można zacząć od wysiewu nasion papryki w wielodoniczki (multiplaty) o małych oczkach, wypełnione drobnym podłożem – kokosowym lub torfowym. Wyrośnięte siewki przepikowuje się do większych wielodniczek (8 cm). Dużą rozsadę papryki jeszcze w mnożarce (tę funkcję pełni zwykle ogrzewany tunel lub szklarnia) sadzi się w ustawione ściśle obok siebie grow-poty, w których papryka będzie rosnąć do końca produkcji i umieszcza się w nich kapilary do podawania pożywki. Papryka pozostaje w mnożarce zwykle do czasu dobrego ukorzenienia się. Taki system produkcji rozsady zapewnia w razie potrzeby możliwość dłuższego przetrzymywania roślin w mnożarce, bez obawy o pogorszenie ich jakości. Jeśli mamy wystarczającą ilość miejsca w mnożarce pojemniki uprawowe można rozstawiać w miarę wzrostu roślin, by nie cieniowały się wzajemnie – dobre doświetlenie roślin produkowanych w grow-potach jedną z ważnych zalet tego systemu produkcji i jego przewagą nad produkcją rozsady w wielodoniczkach w dużym zagęszczeniu, co prowadzi do nadmiernego wyciągania się roślin
Gdy pogoda ustabilizuje się i nie ma ryzyka większych przymrozków pojemniki z dobrze wyrośniętymi roślinami przenosi się do tuneli uprawowych i ustawia w rzędach na stanowiskach wyłożonych folią ściółkującą, pod którą dobrze jest ułożyć płyty styropianowe – izolujące rośliny od zimnej początkowo gleby. W podłożu umieszcza się kapilary, przez które podawana będzie pożywka.
Więcej na temat bezglebowej uprawy papryki:
https://www.podoslonami.pl/28053-2/
