Spotkanie w Niemczech było przede wszystkim okazją do poznania nowych odmian warzyw liściowych jakie oferuje Syngenta. A jest ich coraz więcej, chociażby w asortymencie sałat kruchych (lodowych). Spośród nich na znaczeniu w Niemczech zyskują takie odmiany, takie  jak Icecastle – przeznaczona do uprawy wczesnowiosennej i jesiennej, czy Iceking – do uprawy w okresie lata. Mocno rozpowszechniona jest tam również uprawa endywii. Wśród nich na uwagę zasługiwały takie odmiany jak Mendes i Brillantes – do uprawy wiosennej i jesiennej; Bessie i Pandie – do uprawy wiosną i latem; oraz Terres i Forbes – które można uprawiać na zbiór letni.

Wśród sałat masłowych oprócz znanej już u nas odmiany Daguan, można było zobaczyć stosunkowo nową odmianę Magician. Była ona już z dobrymi efektami testowana w Polsce i pozytywnie oceniono jest trwałość w warunkach polowych. Nawet już wyrośnięte główki długo utrzymują swoją jakość, można je przetrzymać w polu, gdy nie ma możliwości zbioru lub zbytu. Odmian ta polecana jest przede wszystkim do uprawy na letnie terminy zbioru.   

Kilaka nowości pojawiło się również w grupie sałat liściowych. Wśród sałat batawskich dobrze zapowiadają się takie odmiany jak Symbole (do uprawy wiosennej czy jesiennej), Davidole (na okres lata z wysoką tolerancją na tipburn i gnicie dolnych liści), czy odmiana Funfix, która polecana jest na najwcześniejsze i najpóźniejsze terminy uprawy – również pod osłonami. Ciekawą grupę stanowią też odmiany typu bellagio, wśród których są zarówno sałaty o czerwonych liściach (np. Robinio) czy zielonych (Lettagio).



Na znaczeniu w uprawie w Niemczech i innych krajach europejskich zyskują ostatnio sałaty rzymskie, zwłaszcza odmiany mini i midi. Do tej pierwszej należą m.in. odmiany Fanugo – o zielonych liściach czy Mordore – o liściach bordowych. Obie przeznaczone są do uprawy do wiosny do jesieni. Często uprawiane są zarówno odmiany zielono-, jak i czerwonolistne, z których przygotowuje się później mieszane zestawy – tzw. miksy składające się z czerwonej i zielonej główki, zapakowanej w opakowanie typu  flow-pack lub na tackach). W grupie odmian midi wyróżniała się  z kolei Actina – mająca wysoką tolerancję na tipburn.