Pierwszym punktem wyjazdu była stacja doświadczalna Syngenty położona w miejscowości Monster (południowa Holandia). Tutaj w szklarni o powierzchni 1 ha prowadzone są na potrzeby firmy Syngenta doświadczenia porównawcze odmian. Mogliśmy zobaczyć i porównać wszystkie już dostępne na rynku odmiany pomidora jak również nowe kreacje tej hodowli. Jak informował Frank van Antwerpen wszystkie rośliny sadzono na początku stycznia, rozsada była szczepiona na podkładce Kardia F1 i rośliny prowadzono na jeden pęd.

Wśród odmian mięsistych zwracano uwagę na nową odmianę Altadena F1 (T411114), która w tym roku z dobrymi efektami była uprawiana w kilku polskich szklarniach. Cechą szczególną tej odmiany są duże owoce oraz wysoki plon wczesny. Jak informował Frank van Antwerpen, w tym roku odmiana ta dała wysoki plon wczesny – do końca maja zebrano z niej o 3 kg więcej w porównaniu do flagowej odmiany w tym segmencie – Growdeny F1. Cechą szczególną Altadeny są duże i wyrównane owoce, jakie można zbierać przez cały okres uprawy. Nie jest konieczne też regulowanie gron, gdyż u tej odmiany tworzy się z reguły po 4 owoce w gronie i nie ma problemów z tzw. śpiochami (drobnymi pomidorkami, które i tak z reguły nie dorastają). Altadena cechuje się podobnym tempem wzrostu co Growdena (tworzy podobną liczbę gron w całym sezonie), ale dzięki większej masie pojedynczych owoców (średnio koło 300 g) lepiej plonuje – można z niej uzyskać nawet do 7 kg/m2 więcej niż z Growdeny.

Ciekawą odmianą w segmencie pomidora standardowego jest Edamso F1 (T411062), średnia masa jej owoców wynosi 180-200 g. Owoce równo dorastają w gronach ładnie się wybarwiają dając w końcowym efekcie dobry plon.

Spośród odmian całogronowych zwracano uwagę na odmianę Climstar F1, jedną z najbardziej popularnych w uprawie w Holandii w tym segmencie. Tworzy ona wyrównane grona złożone zwykle z 5 równomiernie wybarwionych owoców (masa do 165 g), które po zbiorze długo zachowują trwałość. Odmiana ta jest tolerancyjna na mączniaka i mało podatna na szarą pleśń.

Wśród odmian niestardadowych Syngenta oferuje wiele ciekawostek, które w niektórych regionach Europy stają się coraz bardziej popularne. Taką odmianą jest m.in. Romanella F1, o owocach śliwkokształtnych dorastających do 100-120 g. Jest to odmian mocno generatywna, tworząca owoce o wyrównanym kształcie i masie przez cały okres uprawy. Dzięki wyrównanemu ich wybarwianiu się, można je zbierać w całych gronach, składających się zwykle z 5 owoców. Romanella F1 okazuje się być też bardzo plenna – przy zagęszczeniu 3,4 pędu/m2 można zebrać do 60 kg/m2. Duże zainteresowanie tą odmianą sprawia, że w niektórych krajach jest ona swego rodzaju odmianą zastrzeżoną przez określone firmy lub sieci handlowe – np. w Holandii produkowana na wyłączność dla Greenery.



Z odmian o owocach koktajlowych zwracano uwagę na odmianę Idoia F1, która jest mocno wegetatywna, ale wiąże dużo owoców w gronach (nie powinno się ich regulować bowiem wtedy za silnie rośnie). Jej owoce bardzo ładnie się prezentują zbierane w całych gronach.  Lepiej od niej plonująca okazuje się być nowość pod numerem T311740, jej pojedyncze owoce mają masę koło 10 g, a w gronie jest przeciętnie po 10 owoców. U tej odmiany przy obsadzie 3,7 pędu/m2 szacowano plon na 45-48 kg/m2.

Ciekawą odmianą typu cherry ma być z kolei T311911. Masa jej pojedynczych owoców dochodzi 14 g, są one przy tym bardzo smaczne (11-12 Brix). Odmiana ta jest dosyć odporna na choroby grzybowe, a możliwy do uzyskania plon wynosi u niej 24-28 kg/m2. Yolita F1 to z kolei odmiana o owocach typu cherry o oryginalnym, intensywnieżółtym kolorze. Wśród odmian typowo smakowych nasz przewodnik zwracał uwagę na odmianę Bambelo F1 o owocach w kolorze pomarańczowym, i masie 9-11 g. Odmiana te jedna daje jednak nieco niższy plon, niż podobna do niej Bamano F1, u której pojedyncze owoce są średnio o 2 g cięższe niż u poprzednika, co w całym sezonie przekłada się na wyższy o 3 kg/m2 plon owoców. Sweetelle F1 to z kolei jedna z najbardziej popularnych odmian uprawianych w Holandii, Wielkiej Brytanii czy Francji o owocach w kształcie śliwki i masie 10-12 g. Swoją popularność zawdzięcza wyjątkowemu smakowi i dobrej trwałości pozbiorczej owoców. Można ją zbierać pojedynczo lub w całych gronach. Spośród odmian typu San Marzano wyróżniała się Dunne F1, u której pojedyncze owoce mają masę 20-30 g, nie nadają się jednak do zbioru w gronach. Bardzo ładnie się wybarwiają i są bardzo smaczne. Odmianą o nietypowym kształcie owoców jest z kolei Edioso F1 – jej wybarwione na czerwono owoce o masie do 25 g, kształtem przypominają truskawki. Dzięki równomiernemu wybarwianiu się owoców można je zbierać w całych gronach. Jedyną ich wadą jest niezbyt dobra trwałość pozbiorcza.